Die naweek was nou ‘n tipiese London naweek. Grys, reen, nat en net horrible.
Maar ek moes uit gaan winkels toe om kersfees goed te gaan koop want die posman moet dit nog al die pad SA toe dra. So is ek toe ‘n baie brawe soldaaitjie en mars hier af Stad toe.
Mens sal dink die reen sal mense so bietjie weg hou maar ai kona.
Die massa daag nogsteeds op maar gewapen. Ek het voor ek weg is by die huis plan gemaak met ‘n reenbaaidjie.
Helfte van die mensdom in London het besluit op sambrele. So begin my shopping tripie met amper een oog nog voor ek my eerste ietsie gekoop het. Met my skills sal ek die eerste span haal in die Springbok span. Hulle moet dalk hier in Oxford street hulle training sessies gehad het. Dis net duik en sidestep ek doen manouvers wat tot die weermag sal kan gebruik as hulle op die aanval is.
6 ure later kom ek genadiglik aan die ander kant uit met alles wat ek wou gehad het en die enigste ding wat seer gekry het was my kredietkaart.
Sterkte aan al die ander mense wat nog moet gaan shop.
Wat is die punt……… van MAKEUP.
Die wekker skree dis tyd om nog ‘n vermiste nag agter te laat. Met die winter oggende wat nou hier is word dit ‘n langer stryd om in tyd klaar te maak vir werk.
Net voor ek by die huis uitstap sit ek gou my “war paint” vir die dag aan. As ek dit vroeer aansit het dit al lankal verdwyn nog voor ek die deur gehaal het.
Vir my kan ek sien ek lyk so bietjie meer sosiaal aanvaarbaar maar ek dra nie eers ‘n lipstafie by my vir gedurende die dag nie. Ek sit dit net eenkeer ‘n dag op en dan as dit wegsmelt met die hitte van my treinrit werk toe dan is dit maar net wat gebeur.
Toe ek jonger was wou ek met alle graagte die grootmens dinge dra. My Pa wou dan altyd weet hoekom ek makou k@k (dis nou maskara vir my en jou) aan my oe sit. En dan net soos alle duisende tieners het ek geglo dit maak my mooier.
Partymense kan nie sonder hulle maskers die huis verlaat nie en dit is maar hoe ons samelewing is. Daar word van jou verwag om jouself te laat lyk soos ‘n winkel pop, ek sien die meeste uit om oor ‘n naweek nie daai goed naby my te bring nie.
My make up sessie vir werk vat so 5 minute. As ek iewers heen gaan waar ek moet verf aansit dan sal ek meer aandag gee en dan vat dit my so 10 minute.
Maar die lekkerste lekker is waneer ek net die dag kan invaar as ek. Sonder ‘n masker.
Was ‘n lekker lang week gewees.
Ek hoop almal het ons gemis want hier is ons nou met ‘n lekker lang (onetake) potgooi.
Jammer vir bietjie van die selfoon terugvoer in die begin maar volgende keer sal ek probeer onthou.
Skop af met:
An inspector calls – ‘n Teater opvoering wat my laat dink oor hoe ek mense sien en die implikasies van my aksies.
I found my horn – Nog ‘n aand in die teater maar die keer wonder ek oor my sukses eerder as my mislukings
En my rugby ondervinding. Springbokke teen Saracens. – Baie lekker aand en ‘n gelukkige outjie wat £250 000 gewen het.
My knieg en sy simpel skewe skroef (600 dae na my oorspronklike besering)
Lille en die Somme – My besoek aan Lille en lekker kos, en nog ‘n diep dink en baie lees storie oor die eerste boere oorlog en wereld oorlog wat na dit gevolg het.
Delville Wood – regtig die moeite werd om te gaan lees op Wikipedia oor die slagting en die manne van ons wat so braaf was.
Lekker luister
Of laai af (spesiaal vir jou Alexander en die ander mense wat wil)
I got this in an email from a very good friend and thought I share her view. It is the little things that makes us feel better and makes us think of the BIGGER picture of things we should really be worrying about rather than the things everyone else wants us to worry about.
Straight form the horses mouth (Sorry S you are not a horse)
Passed the little shop in the tube station at St Paul’s AND JUST HAD TO BUY a veggie samosa
got out the tube and saw woman with thighs that were bigger than all 4 of ours out together – really they were that big – and thought this is what you look like if you eat veggie samosas for a snack I had better not eat it
went into the kitchen to amke a cup of tea and my brain sent a subliminal message to my hands and they put the samosa in the microwave – I did not even see them do it
Am now sitting at my desk eating it and thinking there are worse things in the world than having huge thighs.
SO THERE YOU HAVE IT
So everyone go and have something that you want right now, before the moment of rational thinking interferes with the little pleasueres of life!!!
Wat om te doen?
Vanaand gaan ek vir die heel eerste keer in my lewe sien hoe die manne in groen en goud op die rugbyveld uitdraf. Ek was al voorheen by rugby wedstryde maar nog nooit by ‘n game waar daar ‘n hele span springbokke was nie. Maak nie saak of dit die A of die B span is nie, hulle bly nogsteeds bokke.
Nou omdat ek hier in Engeland bly moet ek dalk dit oorweeg om vir die Saracens te skree. Die probleem daar is my span wat ek in London ondersteun is London Irish. Ek dink nou dat ek dit so neerskryf maak dit beter sin.
In my sak is my Springbok jumper al klaar ingepak. My naatuurlike instinkte het klaar gekies, wen of verloor ek is al langer ‘n springbok as wat ek ‘n Londener is.
Go Bokke!!
Ja ek weet julle dink seker al ek het weggeloop, maar ek is so bietjie besig gewees die naweek en die week is ook bietjie mal. Julle sal nie te lank hoef te wag om weer my stem te hoor nie. Maar ek dag ek vertel julle van my opserwasie op die trein vanmore.
Soos gewoonlik waar ek by my stop opklim is daar nie ‘n sitplek nie maar ek het dit nou al mooi uitgewerk waar ek moet staan om as ons by Stratford kom ek heel moontlik ‘n sitplek sal kry.
Vir ‘n verandering is die trein nie so besig nie en even ‘n paar stasies verder is ek nog steeds die enigste een in die gang.
Die deure gaan oop en ‘n by vlieg in. Hy kry seker maar koud. Ek weet almal in Engeland sal my vertel dit is nie ‘n by nie maar ‘n wasp maar vir my lyk dit na die naaste ding waarmee ek groot geword het as ‘n by.
Nou vir enige iemand wat die Londonse treine al gebruik het (en ek is seker dis almal) sal weet dat niemand ooit rerig na iemand kyk terwyl hulle op die trein is nie. Meeste van die tyd is die ou wat op jou voet staan nie eers ‘n gedagte in jou kop werd nie.
Wel so vlieg die klein diertjie in ‘n groot trein in en almal is bewus van hom. Tot die mense aan die ander kant van die trein weet waar hy rondvlieg.
Dit was heel verbasend dat ek besef die kleinste ou bytjie het soveel mag oor die hele treintrok. Net omdat hy so klein doringtjie aan sy sitvlak dra en ons almal weet dit kan seermaak. Min mense is rerig al gesteek, maar almal verstaan die vrees van pyn. Hy het lank rondgevlieg toe uiteindelik sy timing reg gekry om te ontsnap. (note to self: kyk of bye ook moet “touch in-touch out” en of hulle even oyster kaarte het om te travel.
Lekker gekuier Vrydag aand, So hier is my bydrae tot die aand se gebuere.
Dankie aan al die ouens wat my weer geleer het ek kan nie so baie soos julle drink nie. Maar ek het probeer. en dan ook aan die wat dit nie gemaak het nie daar gaan heel moontlik weer so gekuier word so kom saam.
Dan is daar ‘n nuwe stem op die lug Welkom aan SAFFA. chek jom uit ek het sy link ingesit.
Niemand het te erg agter gebly nie. Tot Cybersakkie moes uit die bed uit klim om saam te kuier.
As iemand ASB weet wat die Mmooi afrikaanse woord vir STALKER is laat ons weet dit is een van die dinge wat ons nie in Alexander se woordeboetjie kon kry nie, (dankie vir Alexander se ouma se oulike woordeboetjie)
Ek praat dan net so bietjie ook oor ‘n paar nuus artikels wat ek gesien het.
‘n Ou in Norway is uitgevang waar hy reptiele in die land wou insmokkel en ‘n spinnekop hom weg gegee het.
As mens soos jou gat bestuur is daar nou ‘n rede – DIS IN JOU GENE
Bulgaria dobbel hulle met lewens deur besige interseksies te jaag sonder om ‘n ongeluk te maak, ek het gewonder of dit nie maar ‘n geleende ding van SuidAfrika af is nie want my ma vertel my ook hoe die taxi’s daar in SA – RUSSIAN ROAD ROULETTE speel
Lekker luister almal (Johan dis ‘n ONE TAKE Potgooi)
Ek vertel van my fantastiese verrassing in Venice.
Ek is deursoek by die lughawe nadat ek die sensors laat afgaan het. en dit het gebeur toe ek by Marco Polo lughawe deur sekuriteit moes gaan. (dalk was dit my skroewe in my knieg)
Ons het by die Monte Carlo hotel gebly wat so 50 meter van San Marco square was. Baie lekker sentraal vir as jy verdwaal (en ek het baie verdwaal)
Die water busse en ek wat lekker simpel gedink het die drywende stasie is die boot.
Die plek is asof dit in tyd vasgevang is. Ek het ‘n mooi masker gekoop vir myself en geleer die woord Ghetto kom van Venice af.
Daar is net te veel om te vertel so hoop julle luister lekker.
Belowe ek sal nie altyd sulke lang potte-gooi nie.
