Share

Ons sê altyd met groot bewondering as ons ‘n Klein mensie met ‘n computer of foon sien;

“sjoe maar kinders vandag is darem slim”

Ek wil nie sê hulle is nie maar eintlik is dit vir hulle algemeen omdat dit iets is wat vandag in hulle elke dag teenwoordig is. Ek hou nou die dag vir Edward dop waar hy op sy pa se skoot sit terwyl die op die iPad besig is.

My kind is heeltyd besig om alles wat sy pa doen in te neem net soos wat hy dinge inneem van lag en vat en uitreik na speelgoed.

So dit sal my glad nie verbaas as hy voor sy eerste verjaarsdag goed op die iPad rondskuif nie.

Ons is in ‘n tyd waar kinders baie vroeg en alledaags aan dinge blootgestel word wat ons nog as iets nuuts beskou en dit maak dit vir hulle minder van ‘n leer ding as wat ons gehad het.

 

Ek sal dalk net harder moet werk om hom te wys hoe om ‘n boom te klim

Share

Jy sit by die werk, of by jou huis of in die kar en jy kry ‘n oproep wat jou lewe so hard in die maag skop dat jy vir weke daarna nie kan asem kry nie.

Ek wil graag vanaand vir almal vra om my sussie maar veral haar verloofde, Hennie, in julle gebede en gedagtes te hou.

Hulle trou datum is die 19de
Mei maar vandag se gebeure gaan dit onmoontlik maak.
Hy was uit op ‘n stappie, hy is lief vir die natuur, toe rotse begin val het. Sover ons weet is sy kop ok maar hy het ‘n T12 breuk in sy rug en kan tans niks voel in sy bene nie.

Asb bid, dink en hoop saam met ons

Share

Elke dag besef ek meer en meer hoe groot die vooreg is om deel te wees van my klein seuntjie se lewe.

Die gesig uitdrukkings as ek vir hom ‘n nuwe boek of speelding wys.
Die manier hoe hy wakker word met ‘n glimlag want daar is nie iets wat hom ongelukkig maak nie.

En nou is hy maar net 3 maande oud en tog is hy al klaar 3 maande oud.
Mense sê babas is wonderwerke maar tot jy daai klein mensie vasgehou het en sien hoe dinge wat jy nie eers meer onthou het jy geleer het hom gelukkig maak om te bemeester dan verstaan jy die groter prentjie.

Share

Ek is baie lief vir my man en elke dag meer en meer met die ondersteuning wat ek van hom af kry met ons seuntjie.

Die ding van om nuwe ouers te wees is die advies wat jy van alle kante af kry.
Gooi saam in die mengsel al die boeke op die rak waarvan elkeen hulle eie opinies het van wat goed is vir jou kind.

Ek is nie ondankbaar vir al die raad nie maar op tyd moet jy vir jouself en jou baba besluit watter raad jy wil volg

Mense kan baie druk op jou plaas en vanoggend weer het manlief ons “verdedig” oor wanneer gaan ek ons kind op ‘n bottel sit of begin kos gee.
Die groot debat is om vir hom water te gee.
Ek gee nie vir hom water nie want die dokters sê as jy borsvoed is dit nie nodig nie. Hy wys op die oomblik ook geen teken dat hy water nodig het nie so hy moet mos alles wat hy nodig kry in sy melk.
Dieselfde met kos. Hy is besig om vir homself ‘n slaap en eet roetine te skep eerder as wat ek hom maak dinge doen op ‘n vasgestelde tyd. Ek kan verstaan dat ander ouers so roetine moet skep omdat hulle ander kinders het of moet terug gaan werk toe. Ek aan die anderkant gaan eers Desember weer werk toe so ek het die luxury van tyd om hom toe te laat om so lank as wat ons kan te dinge te doen wat vir ons al drie werk.
Soos ek sê ek gooi nie die advies net weg nie ek oorweeg dit en kyk hoe dit vir hom werk en as ek more oggend wakker word en hy wil kos eet dan go ons met die flow.

Alle advies is welkom maar moet my asb nie oordeel omdat ek nie jou manier gebruik nie. Ma’s weet mos beste.
En hy is 12 weke oud nogsteeds aan die lewe en baie gelukkig en gesond so ek doen iets reg.

Share

Daar is min dinge wat jou so hartseer kan laat voel soos ‘n siek kind. As jy sien hoe hulle sukkel om asem te haal met snotties en ‘n hoes.

Daar is min dinge wat jy vir hulle kan doen as hulle so klein omdat hulle nie enige medikasie kan vat nie. Maar ‘n vriendin op Facebook het voorgestel ek kry ‘n nose-frida.

Ek was eers skepties omdat ek die bubblesuiger dingetjie gebruik het vir ‘n week sonder te veel sukses en die ding is amper dieselfde maar jy suig aan ‘n tube.

So bestel ek toe die ding en bewonder die eenvoudige konsep van die ding.
Die oggend 3uur is boeta se neus toe en hy panic as hy hom op sy rug neersit. Ek besluit toe dis so goed ‘n tyd as ooit om die ding te toets.
Ek sit die proefbuis ding in sy neus en suig aan die strooitjie en hoop maar die blou filtertjie doen wat hulle sê dit belowe niks sal in jou mond beland nie.
Wow, daar kom toe klomp snotties uit en die verligting op my kind se gesig is dadelik opmerkbaar.
Hy het nie eers sy gesig getrek om te wil begin skree nie.

Beste nog hy slaap vir langer as gewoonlik vandat hy siek geword het en ek join hom baie happy met my snotsuigende aankoop

Share

Manlief vra my die ander dag of ek ok is so die hele dag alleen by die huis.
Ek hoef nie eers te wonder, lieg of dink oor my antwoord nie.
Ek geniet my gate uit.

Ek is nie een vir “small talk” nie en die aanhuts van mense dat ek moet uitkom en ander mammas ontmoet maak my ongemaklik. Ek soos elke ander Ma dink my kind is die “bees knees”. En al wat ek wil doen is praat oor hoe oulik hy is.

Dis nie dat ek nie kan kuier nie dis net ek verkies om eerder ‘n simpel speletjie met my baba te speel of snaakse liedjies op te maak en dan te sien hoe sy bekkie ‘n vriendelike trek gee as om te sit en “skinder” oor wat die Kardashians die vorige aand gedoen of aan gehad het of hoe vinnig die of daai celeb hulle baba gewig afgeskud het.
Sulke gossip verg tyd en “navorsing” om op te lees om oor te kan praat. Dis ‘n mors van my tyd om op hoogte te probeer bly met hulle manewales.

Ek gaan op ‘n Vrydag na die lees groep toe wat by die library bymekaar kom om te sing en lees. Edward hoor en sien ander kinders daar en as hy bietjie groter is sal ek ‘n speel groep kry en as hy dan maaitjies maak daar sal ek geselsies aanknoop met sy maaitjies se ma(s).

As ek die dag wil uitkom dan reel ek ‘n koffie breek saam met een van my vriendinne. Ek kom dan uit, vang op met mense wat ek weet ek dinge in gemeen het en ek kan oor my kind spog so veel ek wil.

Maar nou is net te smoorverlief op die klein bekkie.

Share

My klein Edward is siek met ‘n hengse verkoue.
Hy is hees en vol snotties en sukkel om te slaap. Ek voer hom elke uur en dit is so hartseer om te sien hoe hy sukkel met sy neusie.

Die laaste paar aande spuit ek saline sproei in sy neus en dan sit ek en slaap met hom op my bors.

‘n Groot debat wat ek aan het met my skoonma is dat sy sê ek moet vir Edward water gee. Ek het nou al ‘n paar keer vir haar verduidelik dat dit nie nodig is nie. Hy kry ALLES wat hy nodig het in sy melk.
Ek het gelees en even my Dr gevra en al die mediese advies is om NIE vir hom water te gee nie.
Elkeen het sy eie storie maar meestal is die nuwe informasie om weg te bly.
Nou wonder ek of ander diere water drink as hulle nog so klein is.

Share

Ek skryf nou al vir ‘n rukkie nie meer so baie hier in blogland nie.
Dit het meeste van die tyd dit op TYD blameer, maar ek dink die regte rede was my binneste.

Ek het ‘n ruk terug geskryf dat ek vir myself wil skryf en nie oor dinge wat ek dink mense wil lees nie. Ek het probeer en ek dink ek het dit vir so week reg gekry.
My probleem was ek was nie eerlik genoeg met myself nie so die plan het misluk. Ek het gesukkel met my emosies oor swangerskap en om ‘n Ma te wees. Dinge wat mens mos nie op ‘n blog vir almal uitblaker nie. Dinge wat nou baie simpel klink as ek daaraan dink.
Sien die simpel goed se verduideliking lê hier in my arms en slaap en die glimlaggies wat om sy mond trek laat my die groter prentjie verstaan.

Ek besef nou ek kan hier skryf wat ek wil. Dit gee my die geleentheid om te verstaan as ek iets dink. Dit laat toe dat blog vriende raad kan gee as hulle wil en dit maak die groter prentjie in kleur.

Met my klein mensie in my lewe is my lewe anders en dinge waaroor ek nou gaan skryf is oor hoe ek cope met die verantwoordelikheid van Ma wees.

Dit sal dalk van die mense ophou lees hier maar soos ek sê ek skryf vir my.
So die pad on my lewe het ‘n vurk gevang en my blog kan nie ek wees en nog op die anderkant wil loop nie

Share

Hier in Engeland vandag was dit moedersdag. Vandag dan was my heel eerste moedersdag.

Manlief was fantasties en baie oorspronklik en oulik met ‘n kaartjie wat geteken is deur ons seuntjie.

Ek het nie eers agtergekom my kind se tone is blou nie. Pappa het dit reg gekry om altwee voete met tone in blou verf gedip en geprint in my kaartjie, asook klein woelige voetjies skoon te kry na die tyd sonder dat ek eers weet van enige iets af.

Pappa en Edward se handy work

Share